دلم تنگ است اين شبها يقين دارم كه مي داني .

صداي غربت من را ز احساسم تو مي خواني

. شدم از درد و تنهايي گلي پژمرده و غمگين .

ببار اي ابر پاييزي كه دردم را تو مي داني .

ميان دوزخ عشقت پريشان و گرفتارم .

چرا اي مركب عشقم چنين آهسته مي رانی .

 تپش هاي دل خستم چه بي تاب و هراسانند .

 به من آخر بگو اي دل چرا امشب پريشاني .

 دلم درياي خون است و پر از امواج بي ساحل .

درون سينه ام آري تو آن  موج هراساني .

هماره قلب بيمارم به ياد تو شود روشن .

 چه فرقي مي كند اما تو كه اين را نمي دانی .