داستان عشق

tanhabaghamha — Sat, 12 Apr 2008 14:13:18 GMT

تو را به ياد آن روز

تو را به گلبرگ هاي خشک آن رز خشکيده

تو را به روز اول بار ديدنت

تو را به اولين نگاه عاشقانه

تو را به ياد بارون روز نيامدنت

تو را به تنهايي روز رفتنت

تو را به بوي بارون روز برگشتنت

تنهايم مگذار ديگر

tanhabaghamha — Wed, 09 Apr 2008 14:39:15 GMT

چه غریب ماندی ای دل! نه غمی، نه غمگساری
نه به انتظار یاری، نه ز یار انتظاری
غم اگر به كوه گویم بگریزد و بریزد
كه دگر بدین گرانی نتوان كشید باری
چه چراغ چشم دارد دلم از شبان و روزان
كه به هفت آسمانش نه ستاره‌ای است باری
دل من! چه حیف بودی كه چنین ز كار ماندی
چه هنر به كار بندم كه نماند وقت كاری
نرسید آن كه ماهی به تو پرتوی رساند
دل آبگینه بشكن كه نماند جز غباری
همه عمر چشم بودم كه مگر گلی بخندد
دگر ای امید خون شو كه فرو خلید خاری
سحرم كشیده خنجر كه: چرا شبت نكشته‌ست؟
تو بكش كه تا نیفتد دگرم به شب گذاری
به سرشك همچو باران ز برت چه برخورم من؟
كه چو سنگ تیره ماندی همه عمر بر مزاری
چو به زندگان نبخشی تو گناه زندگانی
بگذار تا بمیرد به بر تو زنده واری
نه چنان شكست پشتم كه دوباره سر برآرم
منم آن درخت پیری كه نداشت برگ و باری
سر بى پناه پیری به كنار گیر و بگذر
كه به غیر مرگ دیگر نگشایدت كناری
به غروب این بیابان بنشین غریب و تنها
بنگر وفای یاران كه رها كنند یاری...

هوشنگ ابتهاج

tanhabaghamha — Tue, 08 Apr 2008 11:44:09 GMT

من نمی دونم سهمم از بودن چیه ولی می دونم که می دونی انتظار از مرگ هم بدتره

موعد جدایی تموم شد منو زجر کش نکن ...

tanhabaghamha — Sun, 06 Apr 2008 10:43:25 GMT

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
راهی بجز گریز برایم نمانده بود
این عشق آتشین پر از درد بی امید
در وادی گناه و جنونم کشانده بود
رفتم که داغ بوسه پر حسرت ترا
با اشکهای دیده ز لب شستشو دهم
رفتم که نا تمام بمانم در این سرود
رفتم که با نگفته بخود آبرو دهم
رفتم ‚ مگو ‚ مگو که چرا رفت ‚ ننگ بود
عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما
از پرده خموشی و ظلمت چو نور صبح
بیرون فتاده بود یکباره راز ما
رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم
در لابلای دامن شبرنگ زندگی
رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان
فارغ شوم کشمکش و جنگ زندگی
من از دو چشم روشن و گریان گریختم
از خنده های وحشی طوفان گریختم
از بستر وصال به آغوش سر هجر
آزرده از ملامت وجدان گریختم
ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز
دیگر سراغ شعله آتش زمن مگیر
می خواستم که شعله شوم سرکشی کنم
مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر
روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش
در دامن سکوت بتلخی گریستم
نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها
دیدم که ..................................

tanhabaghamha — Sun, 06 Apr 2008 09:51:44 GMT

اگه یه روز دلت گرفت احساس کردی که بیکسی

مغلوب دلتنگی شدی دل دادی به دلواپسی

اگه توی شب های تو کسی نبود قصه بگه

یا دوست نداشتی که کسی واسه تو از غصه بگه

دلتنگی هاتو با خودت بیار و تو دلم بریز

دلت رو به غصه نده سنگ صبورتم عزیز

زخم های کهنه ات رو بیار رو بیکسی من بذار

دلت رو به دلم بده تو لحظه های من ببار

اگه تو وقت پرسه هات هیچکسی پابه پات نبود

یا بدجوری دلت گرفت از آدمک های حسود

اگه برای گریه هات هیچکسی دلسوزی نکرد

پر شدی از گلایه ها از دل های سنگی و سرد

غم هاتو بردار و بیار رو بی کسی من بذار

دلت رو به دلم بده تو لحظه های من ببار

بیا که شونه های من تشنه اشک ناب توست

کاشکی میشد اشکهای تو غمهای من رو هم می شست

فریاد خاموش

tanhabaghamha — Thu, 03 Apr 2008 04:24:18 GMT

*گفتی اندر خواب بینی بعد از این روی مرا*

tanhabaghamha — Sun, 30 Mar 2008 08:01:47 GMT

لحظه ي ديدار نزديک است
باز من ديوانه ام ، مستم
باز مي لرزد ، دلم ، دستم
باز گويي در جهان ديگري هستم
هاي ! نخراشي به غفلت گونه ام را تيغ
هاي ! نپريشي صفاي زلفکم را دست
و آ برويم را نريزي ، دل

...

لحظه ي ديدار نزديک است

tanhabaghamha — Thu, 27 Mar 2008 07:27:35 GMT

قلبی داری به وسعت هفت دریا

و بی نهایتی آسمان ها

باید منطقی باشم.

حق داری اگر دلت برایم ...

تنگ نمی شود!!!

tanhabaghamha — Wed, 26 Mar 2008 07:22:52 GMT

به هر کجای جهان که بگريزی ،

من در تمامی جغرافیای زمین ،

با جسم عاشق خویش جاده می شوم

تادر جای پای تو عاشقانه قدمگاه شوم.

تولدی دوباره

tanhabaghamha — Wed, 26 Mar 2008 07:14:54 GMT

با عرض سلام

من پس از یک وقفه ۳ ماهه به علت پاره ای از مشکلات مجدد برگشتم

امیدوارم که بتوانم مانند گذشته به شایستگی فعالیت کنم